Prompty Seedance 2.5: poradnik, przykłady i szablony

Dobry prompt do Seedance 2.5 przypomina zwięzły brief produkcyjny, a nie listę efektownych przymiotników. Wskazuje bohatera i widoczne zdarzenie, przypisuje zadanie każdemu plikowi referencyjnemu, dzieli dłuższą scenę na etapy i określa, co nie może się zmienić. To główna zasada oficjalnego dokumentu ByteDance Dreamina Seedance 2.5 Prompt Guide.^[1]

Ten artykuł zamienia oficjalny poradnik w praktyczną bibliotekę referencji. Każdy pełny prompt jest tu autorskim szablonem praktycznym albo wyraźnie oznaczoną adaptacją scenariusza szkoleniowego. Żaden nie udaje gotowego wygenerowanego filmu.

To konkretnie poradnik pisania promptów Seedance 2.5. Jeśli szukasz omówienia trybów, pól przesyłania i ustawień generowania, przejdź do osobnego poradnika obsługi Seedance 2.5. Rozdzielenie projektowania promptu od obsługi narzędzia ułatwia korzystanie z obu materiałów.

Odpowiedź w 60 sekund

• Zacznij od subject + action/event. Scenę, styl wizualny, kamerę i dźwięk dodawaj tylko wtedy, gdy rzeczywiście zmieniają film.
• Traktuj każdy przesłany plik jak osobny dział produkcji: obraz określa wygląd, wideo — ruch albo pracę kamery, a audio — głos, muzykę, rytm lub atmosferę dźwiękową.
• Przypisuj referencje kolejno do nazwanych osób i obiektów. Nie oczekuj, że model sam wywnioskuje, iż „obrazy 1–4 odpowiednio” oznaczają cztery różne postacie.
• Długi prompt podziel na następujące po sobie etapy. Każdy powinien zawierać jedną główną zmianę stanu i widoczny stan końcowy. Dokładnych sekund używaj tylko przy zdarzeniach, które naprawdę wymagają punktu synchronizacji.
• Przy edycji nazwij wideo źródłowe jedynym wzorcem osi czasu i kamery. Opisz zakres zmiany, rolę referencji docelowej i wszystko, co musi pozostać bez zmian.
• Muzykę zapisuj w nawiasach okrągłych, efekty dźwiękowe w nawiasach ostrokątnych, dialog w klamrach, a napisy w nawiasach pełnej szerokości — jeśli to rozróżnienie jest istotne.
• Zakończ blokiem spójności obejmującym tożsamość, liczbę postaci i obiektów, ubrania, właściciela rekwizytu, kierunek ruchu, audio oraz wykluczenia.

Uniwersalny szkielet:

[Generation goal]
[Materials]
@Image 1 defines ...
@Video 1 defines ...
@Audio 1 defines ...

[Scene or stage plan]
Subject + visible action/event + environment + style + camera + audio.

[Maintain consistency]
Keep ... unchanged. Do not introduce ...

Najpierw odróżnij limity Dreamina 2.5 od obecnego API tej strony

Oficjalny poradnik opisuje narzędzia autorskie w nadrzędnym środowisku Dreamina Seedance 2.5. Nie oznacza to, że każdy produkt zewnętrzny lub każde API udostępnia te same limity w tym samym czasie. Sprawdź, na której ścieżce faktycznie pracujesz, zanim wkleisz prompt na 30 sekund i 50 referencji do innego interfejsu — na tej stronie ścieżka Seedance 2.5 osiąga już te same limity co nadrzędne środowisko, a starsze ścieżki 2.0 nie.

Limity Dreamina pochodzą z dwóch oficjalnych dokumentów wersji 2.5.^[1][2] Dla większej stabilności poradnik zaleca 1–8 różnych obiektów na obrazach; 1–5 obiektów wideo po około 5–10 sekund każdy; a przy edycji — źródło krótsze niż 20 sekund i 1–5 referencji pomocniczych. Większe zestawy mogą zadziałać, ale są mniej stabilne. Kolumna ClipDance przedstawia bieżącą konfigurację studia, a nie teoretyczny limit modelu.^[4] Od uruchomienia ścieżki Seedance 2.5 jej limity materiałów i 30-sekundowy film odpowiadają liczbom z oficjalnej dokumentacji, więc praktyczna różnica dotyczy dziś głównie starszych ścieżek 2.0. ClipDance jest niezależnym serwisem, którego ByteDance nie prowadzi, nie wspiera ani z którym nie jest powiązane.

Przykłady niżej używają oficjalnych oznaczeń @Image 1, @Video 1 i @Audio 1. W dostępnym tutaj narzędziu reference-to-video stosuj krótsze etykiety widoczne w interfejsie: @image1, @video1 i @audio1.

Oficjalna formuła promptu Seedance 2.5

ByteDance podaje formułę złożoną z sześciu części:^[1]

Subject + Action/Event + Scene/Environment (optional) + Visual Style (optional)
+ Camera Movement/Cut (optional) + Audio (optional)

Niezbędne są tylko podmiot i zdarzenie. Pole opcjonalne dodawaj wtedy, gdy rozstrzyga ono konkretną decyzję. Jeśli obraz już definiuje wnętrze, ponowne opisywanie tapety zabiera uwagę. Jeżeli ruch kamery stanowi o charakterze reklamy, nazwij go wprost.

Oficjalny poradnik wyjaśnia podstawową formułę na scenie w pracowni ceramicznej. Poniżej znajduje się bardziej produkcyjna adaptacja tego ćwiczenia:

Create an 8-second realistic video set in a quiet pottery studio just after sunrise.

[Subject and goal]
One ceramicist completes one pale-blue cup on a spinning wheel, lifts the same cup with both hands, and places it upright at the center of a wooden display shelf.

[Timeline]
0-3s: Medium eye-level shot. The ceramicist makes the final smoothing pass around the wet rim while the wheel turns slowly.
3-5s: Gently push in to show the damp glaze, small finger marks, and the circular motion stopping. The ceramicist lifts the single cup; keep its shape and color unchanged.
5-8s: Cut to a frontal shelf view. The ceramicist places the cup on the center mark, releases both hands, and holds for one second on the completed arrangement.

[Light, camera, and sound]
Use soft dawn light through one side window, natural wood tones, shallow but readable depth of field, and restrained documentary realism. Preserve the low wheel motor, wet-clay friction, one quiet ceramic-on-wood contact, and subtle room tone. No dialogue or music.

[Continuity]
Exactly one ceramicist and one pale-blue cup. Keep the bench orderly. Do not duplicate the cup, change its color, add text, skip the shelf placement, or end before both hands release it.

Pierwsze zdanie określa bohatera, działanie, przedmiot i porę. Kolejne precyzują światło, jeden ruch kamery, dźwięk oraz obiekt, który nie może się zmieniać — bez zapychania promptu pustymi określeniami jakości.

Ustawienia promptu to nie opis sceny

Proporcje obrazu, długość filmu i rozdzielczość należą do ustawień generowania lub żądania API. Oficjalny poradnik wprost radzi, aby nie zajmować promptu parametrami już wybranymi na stronie.^[1] Napisz vertical phone video tylko wtedy, gdy zależy Ci na estetyce nagrania telefonem, a nie dlatego, że wybrane płótno ma proporcje 9:16.

Niektóre procesy dodatkowo blokują parametry. Edycja w przybliżeniu zachowuje proporcje i czas źródła; zadanie z pierwszą albo pierwszą i ostatnią klatką dziedziczy proporcje pierwszego obrazu; rozszerzenie zachowuje proporcje źródła. Opis słowny nie zastąpi wówczas zablokowanej geometrii wejściowej.^[1]

Zbuduj mapę referencji, zanim opiszesz scenę

Oficjalny proces pracy z wieloma referencjami jest prosty, lecz łatwo go pominąć:

Define each material's role → Map subjects → Group by type
→ Create subject profiles → Select references for each scene

Taka kolejność powstrzymuje model przed używaniem każdej referencji w każdej scenie.

1. Nadaj każdemu materiałowi jedno główne zadanie

Stosuj jednoznaczne deklaracje ról:

@Image 1 defines Mara's face, short black hair, and green work jacket.
@Image 2 defines the brass desk lamp: its proportions, patina, and pull chain.
@Image 3 defines the archive room's shelving, colors, and window placement.
@Video 1 defines Mara's hand movement and the slow left-to-right camera track.
@Audio 1 defines the quiet room tone and the cadence of the spoken line.

Jeśli plik zawiera elementy, których model nie powinien dziedziczyć, wskaż wykluczenia:

Use @Video 1 for motion and camera only. Do not inherit its actor, clothing,
background, lighting, subtitles, or music.

To pewniejsze niż „stwórz film na podstawie wszystkich referencji”. Taka instrukcja nie mówi, które źródło ma pierwszeństwo, gdy dwa materiały sobie przeczą.

2. Powiąż każdy podmiot osobno

Unikaj skrótów typu images 1–4 are the four characters respectively. Model musiałby jednocześnie odgadnąć kolejność przesłania, tożsamość postaci i ich udział w scenie. Zapisz każde przypisanie:

@Image 1 defines Nia, the courier in the orange raincoat.
@Image 2 defines Sol, the florist in the navy apron.
@Image 3 defines the paper parcel carried only by Nia.
@Image 4 defines the bicycle parked outside; neither character rides it in this scene.

Jeżeli kilka ujęć przedstawia ten sam produkt lub osobę, napisz to wprost. Oficjalny poradnik zauważa, że osobne widoki są zwykle stabilniejsze niż kolaż:^[1]

@Image 1, @Image 2, and @Image 3 are three views of the same single espresso machine.
Together they define one machine's shape, materials, controls, and logo placement.
Show exactly one machine. Do not create three machines or a split-screen collage.

3. Grupuj duży zestaw według roli produkcyjnej

Przy złożonej scenie ułóż rejestr referencji przed fabułą:

[Characters]
@Image 1 defines Nia. @Image 2 defines Sol.

[Props]
@Image 3 defines Nia's parcel. @Image 4 defines the flower-shop register.

[Scenes]
@Image 5 defines the storefront exterior. @Image 6 defines the packing counter.

[Motion and audio]
@Video 1 defines the parcel handoff and camera path only.
@Audio 1 defines street rain and the bell above the door only.

4. Utwórz profil podmiotu, a potem dobierz referencje do sceny

Profil wielokrotnego użytku oddziela tożsamość od fabuły:

[Nia profile]
Appearance: @Image 1. Clothing: orange raincoat from @Image 1.
Fixed prop: the parcel from @Image 3 remains in Nia's right hand until the handoff.
Motion reference: walking pace from @Video 1.
Exclusions: no hat, no umbrella, no wardrobe change, no duplicate parcel.

Dla każdej sceny wypisz tylko potrzebne materiały:

[Scene 1 — storefront]
Use: @Image 1, @Image 3, @Image 5, @Audio 1.
Event: Nia approaches the closed flower-shop door through light rain.
End state: her right hand reaches the brass handle; the parcel remains under her left arm.

[Scene 2 — counter]
Use: @Image 1, @Image 2, @Image 3, @Image 4, @Image 6, @Video 1.
Event: Sol receives the parcel and places it beside the register.
End state: Sol owns the parcel; Nia's hands are empty.

Stan końcowy staje się faktem początkowym kolejnej sceny. Bez niego zmieniają się liczba postaci, rekwizyty i ich właściciele.

Oto kompletny szablon praktyczny:

Mode: Omni Reference / Reference to Video
Materials: @Image 1 Nia; @Image 2 Sol; @Image 3 parcel; @Image 4 register; @Image 5 storefront; @Image 6 packing counter; @Video 1 handoff motion; @Audio 1 rain and door bell
Parameters: 15 seconds; 16:9; 720p

Prompt:
[Characters] @Image 1 defines Nia in one orange raincoat. @Image 2 defines Sol in one navy apron.
[Props and scenes] @Image 3 defines the only parcel. @Image 4 defines the register. @Image 5 defines the exterior. @Image 6 defines the counter.
[Motion and audio] @Video 1 defines only handoff timing and a slow camera track; do not inherit its people, clothes, room, captions, or music. @Audio 1 defines rain and the door bell only.
[Scene 1 — approximately 0–7s] Nia approaches the storefront through light rain with the parcel under her left arm. End with her right hand on the brass door handle.
[Scene 2 — approximately 7–15s] Continue inside. Sol receives the same parcel and places it beside the register. End with Sol owning the parcel and Nia's hands empty.
[Consistency] Exactly two people and one parcel. Preserve identity, clothing, shop layout, screen direction, weather, and prop ownership. No bicycle use, subtitles, logo, duplicate parcel, or wardrobe change.

Interpunkcja audio, która przypisuje rolę każdemu dźwiękowi

Oficjalny poradnik korzysta z prostego systemu zapisu:^[1]

Przy wypowiedzi w języku innym niż chiński najpierw określ język, wariant regionalny, sposób mówienia i rozmówcę:

Spanish, Mexican variety, warm but out of breath, spoken by Nia:
{I thought the rain would stop me.}

Nie każ modelowi zgadywać rozmówcy na podstawie odległości między postaciami. Nie zostawiaj w pliku referencyjnym niepotrzebnej muzyki lub napisów z założeniem, że zostaną pominięte. Usuń je przed przesłaniem albo zaznacz, że referencja dostarcza wyłącznie ruchu, a jej BGM, napisy, głosy i tło dźwiękowe nie mogą zostać odziedziczone.

Prompt 30-sekundowy zapisuj jako kolejne zmiany stanu

W oficjalnym procesie 2.5 scena trwająca 30 sekund nie powinna być jednym akapitem zawierającym dwanaście działań. Podziel ją na etapy. Każdy otrzymuje jedną główną zmianę i możliwy do zaobserwowania stan końcowy.^[1]

Poniżej rozwinięta adaptacja scenariusza pakowania zamówienia w kwiaciarni:

Mode: Dreamina Seedance 2.5 Omni Reference / 30-second generation
Materials: @Image 1 Sol; @Image 2 Nia; @Image 3 flower-shop interior; @Video 1 parcel handoff; optional @Audio 1 room tone
Parameters: 30 seconds; 16:9; 720p

Prompt:
[Generation goal]
A grounded 30-second short film about a florist preparing the final order of the day.
Naturalistic performance, warm shop interior, rain-dark street outside.

[Reference roles]
@Image 1 defines Sol's identity and work clothes. @Image 2 defines Nia's identity and orange
raincoat. @Image 3 defines the shop layout, materials, and lighting. @Video 1 defines only the
parcel-handoff timing and body mechanics; do not inherit its people, clothing, setting, captions,
or music. If supplied, @Audio 1 defines shop room tone only; do not inherit voices or music.

[Stage 1 — approximately 0–8s]
Initial state: Sol stands at the packing counter; loose flowers and an empty kraft box
are arranged in front of her. Event: she selects three pale peonies and wraps the stems.
Camera: locked medium-wide shot with a very slow push.
End state: the wrapped bouquet rests inside the open box.

[Stage 2 — approximately 8–18s]
Continue from the unchanged box and bouquet. Sol folds the box flaps, ties one blue ribbon,
and presses a small blank card beneath the knot. <Paper fold, ribbon tension, rain on window.>
End state: the box is closed and the ribbon is secure; no loose flowers remain in her hands.

[Stage 3 — approximately 18–26s]
The door bell rings. Nia enters in her orange raincoat. Sol turns, carries the same box
with both hands, and passes it across the counter. Use the handoff timing from @Video 1 only.
At 23s, ownership of the box visibly transfers from Sol to Nia.
End state: Nia holds the box; Sol's hands are empty.

[Stage 4 — approximately 26–30s]
Nia gives a relieved smile and exits. Sol watches from the doorway as the bell settles.
(A two-note musical resolution begins only after the door closes.)
Final state: Sol remains alone inside; Nia and the box are outside.

[Maintain consistency]
Keep faces, clothing, shop layout, box dimensions, ribbon color, screen direction,
rain intensity, and prop ownership consistent. Exactly two people. No subtitles or logo.

Stosuj zakresy jako budżet czasu, punkty do przekazań i czas względny do reakcji

• Zakres taki jak approximately 8–18s przydziela czas scenie.
• Jeden dokładny punkt, np. at 23s, nadaje się do przekazania przedmiotu, wejścia, wyjścia, akcentu lub przejścia.
• Określenie względne, np. one beat after the bell, sprawdza się, gdy ważniejsza jest reakcja niż zegar.

Zakresy powinny następować po sobie i nie zachodzić na siebie. Instrukcje podane co do sekundy nie są montażem klatka po klatce, a ich nadmiar może sprawić, że działania znikną. „Trzy gesty w jednej sekundzie” to niewykonalny brief aktorski.

W dzisiejszym ClipDance ścieżka Seedance 2.5 obsługuje pełną, czteroetapową wersję powyżej, bo generuje do 30 sekund. Możesz wybrać tę ścieżkę w studiu Seedance i wkleić tam prompt z etapami bez zmian. Na ścieżkach 2.0 dostosuj tę metodę do 4–15 sekund: zachowaj dwa etapy albo wygeneruj dłuższą sekwencję jako połączone klipy. W obu przypadkach długość wynika z wybranej kontrolki, a nie z promptu — wpisanie „30 sekund” na ścieżce ograniczonej do 15 nic nie odblokuje.

Edytuj wideo źródłowe bez przypadkowego generowania go od nowa

Przy edycji nazwij wideo źródłowe jedynym wzorcem osi czasu, sceny, kamery, ruchu, zasłaniania obiektów i kolejności zdarzeń. Następnie zdefiniuj referencję docelową, zakres zmiany i wszystko, co należy zachować.^[1]

[Source]
@Video 1 is the sole master video. Preserve its duration, shot order, camera movement,
actor motion, blocking, occlusion, lighting direction, and original audio.

[Target]
@Image 1 defines only the target object's shape, materials, color, and construction.

[Edit]
Replace only the original object described below. Do not redesign the room or actor.

[Preserve]
Keep all unedited pixels conceptually consistent with @Video 1. No new cuts,
characters, props, text, music, or camera movement.

Szablon adaptowany: wymień jedną lampę

Mode: Smart Edit / source-video object replacement
Materials: @Video 1 source clip; @Image 1 replacement lamp
Parameters: preserve source aspect ratio and approximately source duration; preserve original audio

Prompt:
@Video 1 is the sole source and timeline master. It shows one table lamp beside an actor.
@Image 1 defines the replacement lamp only: aged brass stem, green glass shade,
short pull chain, and the exact proportions shown in the image.

Replace only the single lamp in @Video 1 with the single lamp from @Image 1.
The replacement must follow the original lamp's position, scale, perspective, occlusion,
reflections, light interaction, and visibility over time. Preserve the actor, table,
room, camera, edit, motion, dialogue, and ambience. Exactly one lamp; no duplicate shade,
no extra furniture, no change to the actor's hands.

„Wymień lampę” to za mało informacji. Pełna wersja wskazuje wzorzec osi czasu, źródło wyglądu, liczbę obiektów i relacje, które nie mogą ulec zmianie.

Tej samej struktury używaj do wymiany tła, czyszczenia dźwięku, zmiany koloru lub usuwania elementu. Zmień wyłącznie cel i listę zachowywanych cech. Przestrzeń do edycji wideo udostępnia ten schemat „źródło plus instrukcja” dla obecnie dostępnych ścieżek Seedance 2.0.

Rozszerzaj film w przód lub w tył, projektując miejsce łączenia

Rozszerzenie działa wtedy, gdy wygenerowana strona łączenia przygotowuje dokładnie taki stan, jaki widać po stronie źródłowej. Dwie klatki graniczne powinny łączyć się naturalnie, choć zgodnie z poradnikiem nie muszą być identyczne co do piksela.^[1]

Szablon rozszerzenia wstecz

@Video 1 is the source video. Extend new content before it.
The last frame of the new segment must connect naturally to the first frame of @Video 1.
Match pose, orientation, prop position, background geometry, spatial relationships,
camera height, composition, lighting, and motion direction at the boundary.
Preserve one continuous instance of every subject. Do not reveal early any object
that first enters later in the source video.

Adaptowany przykład z kuratorką:

Mode: Extend Video backward
Materials: @Video 1 source clip; @Image 1 curator identity and suit; @Image 2 display case
Parameters: add 6 seconds before source; preserve source aspect ratio; preserve source segment

Prompt:
@Image 1 defines the curator's face and charcoal suit. @Image 2 defines the display case.
@Video 1 is the source: it begins with the curator's right hand already touching the case.

Extend 6 seconds before @Video 1. The curator walks from the left aisle toward the same case,
slows, turns her shoulders toward it, and raises her empty right hand. End the extension with
her fingertips about to make contact in the same pose, direction, framing, and light as the
first source frame. The artifact visible inside the source case must not appear outside it,
and no second curator or second case may appear. Use quiet gallery room tone and measured
footsteps in the new segment, then match the source audio naturally at the boundary.
Do not alter the source segment or its original audio.

Przy rozszerzeniu do przodu odwróć logikę: pierwsza nowa klatka kontynuuje ostatnią klatkę źródła. Jej poza i relacje między rekwizytami stają się stanem początkowym rozszerzenia. Skorzystaj z rozszerzania wideo, gdy wybrany model je obsługuje.

Pierwsza i ostatnia klatka, klatki kluczowe oraz siatka storyboardu

Te trzy mechanizmy rozwiązują różne problemy.

Pierwsza i ostatnia klatka: zablokuj oba punkty końcowe

W trybie multimodalnym przypisz klatki kotwiczące wprost, zamiast nieprecyzyjnie nazywać oba obrazy punktami końcowymi:

Mode: First and Last Frames in multimodal mode
Materials: @Image 1 first frame; @Image 2 last frame; both use the same 9:16 ratio
Parameters: 8 seconds; 9:16; 720p

Prompt:
@Image 1 is the exact first-frame composition: an unopened red umbrella on wet pavement.
@Image 2 is the exact last-frame composition: the same umbrella open above the same child.

[Timeline]
Approximately 0–2s: hold the opening composition long enough to read the closed umbrella as the
child enters from frame-right. Approximately 2–6s: the child reaches down, picks up the handle,
and opens the umbrella in one continuous action. Approximately 6–8s: let the motion settle into
the exact final-frame composition.

Keep the street, rain direction, clothing, umbrella design, and screen direction consistent.
Use light rain, wet footsteps, and one natural umbrella-opening sound; no dialogue or music.
Do not override either anchor with other references. No second child, second umbrella,
teleportation, reverse entry, or unexplained camera cut.

Proporcje filmu wynikają z pierwszego obrazu, dlatego przed przesłaniem dopasuj proporcje pierwszej i ostatniej klatki. Dodatkowe referencje mogą uzupełnić tożsamość lub materiał, lecz nie powinny redefiniować kompozycji punktów końcowych.^[1]

Wiele klatek kluczowych: zablokuj widoczne stany w kolejności

Use @Image 1 through @Image 4 as keyframes in this exact order.
Keyframe 1: sealed coffee bag centered on the counter.
Keyframe 2: the same bag opened; beans pour into the grinder.
Keyframe 3: grounds fall into the portafilter; no bag in frame.
Keyframe 4: finished espresso beside the original bag, label facing camera.

Create one continuous preparation sequence. Each keyframe defines the visible end state
of its stage, not a separate product. Preserve bag design, counter, machine, hand appearance,
light direction, and left-to-right action flow.

Osobne obrazy łatwiej przypisać niż siatkę. Klatki kluczowe kontrolują kolejność i główne stany, a nie każdą klatkę pośrednią.

Siatka storyboardu: przekaż kolejność ujęć, nie docelowe piksele

Oficjalny poradnik zaleca maksymalnie około 15 czytelnych paneli, prosty rysunek liniowy, minimum etykiet i jednoznaczny kierunek czytania.^[1]

Mode: Omni Reference / storyboard-grid control
Materials: @Image 1 six-panel storyboard grid; @Image 2 subject identity; @Image 3 flower-shop location
Parameters: 15 seconds; 16:9; 720p

Prompt:
@Image 1 is a six-panel storyboard read left-to-right, top row then bottom row.
Use it only for story order, approximate framing, subject blocking, and camera direction.
Do not inherit line-art style, panel borders, arrows, labels, placeholder faces, or text.
@Image 2 defines the subject's face, hair, and clothing. @Image 3 defines the shop's layout,
window placement, materials, and warm interior light. Do not let either reference reorder shots.

Shot 1, approximately 0–3s: wide exterior, slow approach to the shop.
Shot 2, approximately 3–5s: close-up, hand reaches for the door.
Shot 3, approximately 5–8s: medium interior, bell rings as the subject enters.
Shot 4, approximately 8–11s: over-shoulder view of the package handoff.
Shot 5, approximately 11–13s: close-up on the blue ribbon.
Shot 6, approximately 13–15s: wide closing frame through the rain-streaked window.

Final treatment: naturalistic 35mm drama, warm interior against cool rain,
restrained cuts, continuous room tone, one natural door bell in Shot 3, and no dialogue,
music, captions, logos, or storyboard graphics in the output.

Blockout zgrubny i szczegółowy

Blockout zgrubny jest szkieletem ruchu i przestrzeni. Prymitywy mogą określać trajektorie, ustawienie postaci, timing działań, ruch kamery, cięcia, zmiany światła i punkty dźwiękowe. Przypisz każdy geometryczny zamiennik do finalnego obiektu i wyraźnie odrzuć szarą geometrię.^[1]

Mode: Omni Reference / coarse-blockout transfer
Materials: @Video 1 primitive blockout; @Image 1 cyclist; @Image 2 delivery box; @Image 3 market street
Parameters: 12 seconds; 16:9; 720p

Prompt:
@Video 1 is a coarse blockout. The blue capsule maps to the cyclist from @Image 1.
The orange cube maps to the delivery box from @Image 2. The gray corridor maps to the
market street from @Image 3. Inherit only timing, movement paths, blocking, camera path,
cuts, and screen direction. Render the final subjects and environment photorealistically.
Use restrained bicycle-chain, tire, and market ambience synchronized to the inherited action;
no dialogue or music. Keep exactly one cyclist and one attached delivery box. Do not inherit
primitive shapes, gray materials, guide lines, labels, viewport UI, or empty scenery.

Blockout szczegółowy zawiera już kompletne, wymodelowane konstrukcje. Użyj go, gdy chcesz zachować geometrię, działanie, przestrzeń, kamerę i cięcia, a jednocześnie wyrenderować finalne materiały, postacie, światło i styl.

@Video 1 is the fine 3D blockout and sole structural master.
Preserve architecture, furniture dimensions, actor blocking, action timing, camera lenses,
camera route, and cuts. @Image 1 defines the final actor; @Image 2 defines oak and brushed
steel materials; @Image 3 defines the evening light. Rerender as a finished live-action scene.
Do not show axes, controllers, camera frustums, path lines, default shaders, or viewport UI.

Oczyść szczegółowy blockout przed przesłaniem. Widoczna krzywa trajektorii może stać się wymyślonym przewodem, a manipulator osi — rekwizytem.

Film jednym kliknięciem z zestawu obrazów

„Zamień te obrazy w film” nie rozstrzyga kolejności, ruchu, montażu ani dźwięku. Zastosuj oficjalną sekwencję:^[1]

Material roles → Image order → Motion amount → Editing style → Visual treatment → Audio

Mode: Omni Reference / one-click image-set video
Materials: @Image 1 desk pack shot; @Image 2 product in hand; @Image 3 outdoor use; @Image 4 final pack shot
Parameters: 12 seconds; 9:16; 720p

Prompt:
@Image 1 defines the opening product-on-desk composition.
@Image 2 defines the same product in a hand.
@Image 3 defines the outdoor use scene.
@Image 4 defines the final pack shot.
Use the images in this order and treat them as one continuous product story.

[Timeline]
Approximately 0–3s: begin on @Image 1 and add one slow 5-degree product turn.
Approximately 3–6s: match cut by product shape and screen position to @Image 2; use only
slight, anatomically plausible hand movement.
Approximately 6–9s: match cut to @Image 3; add shallow parallax and slow background drift while
the product remains the visual anchor.
Approximately 9–12s: match cut to @Image 4, settle all movement, and hold the final pack shot.

Use restrained match cuts based on shape and screen position.
Final look: warm editorial daylight, tactile paper and metal, high contrast but natural skin.
<Soft room tone becomes outdoor ambience; one clean product click at the final frame.>
Preserve product shape, color, label, orientation logic, and scale across all four beats.
No invented text, warped packaging, extra accessories, abrupt zooms, or frantic motion.

Film referencyjny stylu może definiować rytm, przejścia, wygląd napisów lub muzykę, o ile wyraźnie wykluczysz jego aktorów i lokacje.

Przejścia, emocje i profesjonalny język kamery

Opisz wizualny most w płynnym przejściu

Nie pisz wyłącznie transition from @Video 1 to @Video 2. Nazwij wspólny kształt, kierunek, kolor, przedmiot albo ruch, który ukryje łączenie:

Use @Video 1 before @Video 2. Preserve both source clips outside the transition.
At the end of @Video 1, the camera moves into the courier's orange raincoat until orange
fills the frame. Begin @Video 2 on the same orange field, then pull back to reveal a sunset wall.
Match motion direction, exposure, blur, and transition speed. No flash frame, logo, or extra cut.

Jedno łączenie powinno mieć jeden mechanizm. Nie nakładaj czterech efektów na to samo pół sekundy.

Reżyseruj widoczne zachowanie, nie nazwę emocji

„Robi się smutna” opisuje stan wewnętrzny, lecz nie daje aktorce działania. Zapisz bodziec i reakcję widoczną na ekranie:

Sol hears the door bell and first assumes the customer returned.
She lifts her chin and starts a smile. One beat later she sees the empty doorway;
the smile stops, her shoulders lower, and her gaze settles on the parcel left behind.
Keep the performance restrained: no tears, collapse, shouting, or exaggerated trembling.

W emocji wieloetapowej powiąż każdą zmianę ze zdarzeniem: oczekiwanie po dźwięku, wątpliwość po pauzie, ulga po rozpoznaniu. Powstaje wtedy sekwencja możliwa do zagrania, zamiast trzech uczuć żądanych równocześnie.

Używaj terminów kamerowych jako jednoznacznych instrukcji

Wybierz jeden dominujący ruch dla ujęcia. Jeśli potrzebujesz orbity, kranu, jazdy, drżenia z ręki i przeostrzenia, rozbij pomysł na ujęcia i określ kolejność cięć.

Lista kontrolna przed generowaniem

Przed uruchomieniem generowania przeczytaj prompt jak ekipa, która nie zna Twoich intencji.

• Cel: Czy efektem ma być jeden konkretny film, a nie kilka konkurujących pomysłów?
• Podmioty: Czy każda osoba, produkt, rekwizyt i geometryczny zamiennik ma nazwę oraz ustaloną liczbę?
• Role materiałów: Czy każdy obraz, film i plik audio ma jedno jawne zadanie oraz wykluczenia?
• Dobór do scen: Czy każdy etap wymienia tylko te referencje, których naprawdę potrzebuje?
• Ciągłość stanu: Czy etap kończy się widocznym stanem, od którego zaczyna się następny?
• Timing: Czy zakresy następują po sobie? Czy dokładne znaczniki czasu dotyczą wyłącznie kluczowych punktów?
• Kamera: Czy każde ujęcie ma jeden dominujący ruch i zachowuje kierunek ekranowy?
• Audio: Czy jasno określono rozmówcę, język, sposób mówienia, muzykę, efekty i niechciany dźwięk z referencji?
• Edycja: Czy wideo źródłowe jest jedynym wzorcem, a zakres zmiany pozostaje wąski?
• Punkty końcowe: Czy pierwsza i ostatnia klatka mają zgodne proporcje oraz osobne opisy?
• Wykluczenia: Czy zabroniono duplikatów, niechcianego tekstu, odziedziczonych prowadnic, zbędnej muzyki i przenikania stylu?
• Limity interfejsu: Czy prompt mieści się w modelu i czasie faktycznie wybranym w interfejsie, a nie w specyfikacji innego systemu?

Generator promptów Seedance przygotuje pierwszy szkic. Przed generowaniem sprawdź każdą rolę i usuń sprzeczności.

Diagnozuj problem, poprawiając jedną warstwę

Zmieniaj jedną warstwę naraz. Jeśli błędna jest tożsamość, nie poprawiaj jednocześnie obiektywu, światła, dialogu i czasu.

Jak korzystać z tych promptów przez API już dziś

Oficjalne dokumenty opisują Seedance 2.5 wewnątrz Dreamina, w tym generowanie 30-sekundowe i większe zestawy materiałów.^[2][3] Nie dowodzą, że ta strona udostępnia publiczny endpoint deweloperski Seedance 2.5 — nie składamy takiej deklaracji.

W obecnie dostępnych wdrożeniach deweloperzy mogą stosować te same zasady mapowania ról przez opis API Seedance 2.0, użyć wydanego modelu Seedance 2.0 w reAPI albo testować referencje w reference-to-video. Dopasuj zadanie do limitów udostępnionych przez daną ścieżkę: ścieżki 2.0 przyjmują do 9 obrazów, 3 filmów, 3 plików audio, 15 sekund referencyjnego wideo/audio oraz 4–15 sekund filmu, a ścieżka Seedance 2.5 w studiu przyjmuje do 30 obrazów, 10 filmów, 10 plików audio i 4–30 sekund filmu. Metoda pisania promptu się przenosi; zakres możliwości — nie.

FAQ

Jaka jest najlepsza struktura promptu Seedance 2.5?

Zacznij od podmiotu i widocznego działania. Środowisko, styl, jedną instrukcję kamery i audio dodawaj tylko tam, gdzie zmieniają scenę. Przy pracy multimodalnej umieść rejestr ról materiałów przed sceną, a blok spójności po niej. Dłuższy film podziel w środku na kolejne etapy z jawnymi stanami końcowymi.

Ilu referencji może używać prompt Seedance 2.5?

Oficjalna dokumentacja Dreamina 2.5 pozwala użyć łącznie do 50 referencji: maksymalnie 30 obrazów, 10 filmów i 10 plików audio, przy łącznym limicie 30 sekund dla wideo oraz 30 sekund dla audio.^[1] Ścieżka Seedance 2.5 w ClipDance udostępnia te same liczby — 30 obrazów, 10 filmów i 10 plików audio — a starsze ścieżki 2.0 zatrzymują się na 9 obrazach, 3 filmach i 3 plikach audio, z krótszymi limitami materiałów i filmu.^[4] Sprawdź kontrolki wybranej ścieżki, zamiast zakładać jeden limit dla całej strony.

Czy każda przesłana referencja powinna pojawić się w każdej scenie?

Nie. Przypisz plikowi rolę, utwórz profile podmiotów i wypisz wymagane referencje dla każdej sceny. Referencja ruchu może sterować timingiem kamery, nie przekazując aktora ani tła. Liczy się właściwy dobór, a nie jednoczesne użycie wszystkich zasobów.

Jak zapisywać znaczniki czasu w filmie 30-sekundowym?

Kolejne zakresy wykorzystuj jako budżet etapów, a dokładne sekundy rezerwuj dla kluczowych przekazań, wejść, wyjść, przejść lub akcentów dźwiękowych. Każdy etap powinien mieć jedną główną zmianę i widoczny stan końcowy. Dokładne znaczniki kierują ważnymi zdarzeniami, lecz nie gwarantują montażu co do klatki.

Czym różni się siatka klatek kluczowych od siatki storyboardu?

Osobne klatki kluczowe bardziej bezpośrednio określają uporządkowane stany wizualne. Siatka storyboardu przekazuje fabułę, kolejność ujęć, przybliżoną kompozycję i pomysły kamerowe. Przy siatce podaj kolejność czytania oraz odrzuć ramki, strzałki, etykiety, rysunek liniowy i zastępcze twarze.

Jak zapobiec zmianie całego filmu podczas edycji źródła?

Nazwij wideo źródłowe jedynym wzorcem osi czasu, kamery, ruchu, ustawienia postaci, zasłaniania i kolejności zdarzeń. Wąsko zdefiniuj rolę referencji docelowej, dokładną zmianę oraz liczbę obiektów, a potem wypisz wszystko, co ma zostać zachowane.

Czy prompt odblokuje 30-sekundowy film w ClipDance?

Nie. Długość jest parametrem modelu, a nie magicznym zwrotem — ale sam limit zależy od ścieżki. Dostępna tutaj ścieżka Seedance 2.5 generuje do 30 sekund, tak samo jak opisany proces Dreamina, podczas gdy ścieżki 2.0 zatrzymują się na 4–15 sekundach zależnie od providera i poziomu. Dłuższe ujęcie daje wybór wersji 2.5; wpisanie „30 sekund” w prompcie na 15-sekundowej ścieżce nic nie zmieni. Kieruj się kontrolkami widocznymi dla wybranego modelu.

Czy ta strona udostępnia API Seedance 2.5?

Nie deklarujemy dostępności publicznego endpointu deweloperskiego Seedance 2.5. Jako podstawę automatyzacji wykorzystaj obecny opis API Seedance 2.0 albo wydany model Seedance 2.0 w reAPI. Zanim oprzesz system na przyszłym API 2.5, potwierdź jego wydanie w oficjalnym źródle.

Zamień mapę referencji w następny prompt

Zacznij od najmniejszego zadania, które potwierdzi strukturę: jeden podmiot, jedna widoczna zmiana stanu, jedna decyzja kamery i tylko referencje sterujące tymi elementami. Role wszystkich materiałów umieść nad sceną; liczbę, tożsamość, właściciela rekwizytu, kierunek i wykluczenia — pod nią. Każda karta promptu w tym poradniku jest kompletna i gotowa do skopiowania. Wyjaśnienia oraz końcowa lista kontrolna podpowiadają, co sprawdzić przed zaakceptowaniem renderu. Najszybciej sprawdzisz taką kartę, otwierając studio Seedance, wybierając ścieżkę pasującą do materiałów i uruchamiając najpierw najmniejszą wersję promptu.

Oficjalnych szablonów 30-sekundowych i większych zestawów referencji używaj w Dreamina, gdy odpowiednie kontrolki są dostępne. W mniejszym procesie zewnętrznym lub API zachowaj tę samą logikę reżyserską, ale zmniejsz liczbę materiałów, czas i liczbę etapów do limitów danego kanału. Przydatny poradnik promptów Seedance 2.5 ma ułatwiać diagnozę kolejnego generowania, a nie jedynie wydłużać prompt.

Źródła

1. ByteDance / Dreamina. Dreamina Seedance 2.5 Prompt Guide. Oficjalne formuły, limity materiałów multimodalnych, mapowanie ról, timing etapów, edycja, rozszerzenia, klatki kotwiczące, storyboardy, blockouty, przejścia, gra aktorska i prowadzenie kamery. Ostatnia aktualizacja: 31 lipca 2026. Dostęp: sierpień 2026, bytedance.larkoffice.com/docx/A88jd0B47oAd8zxWp5ycZFMfnxh
2. ByteDance / Dreamina. Dreamina Seedance 2.5 User Guide. Oficjalna dokumentacja trybów, danych wejściowych, czasu, języków, długich filmów, edycji, rozszerzeń i Clay Renderer. Ostatnia aktualizacja: 31 lipca 2026. Dostęp: sierpień 2026, bytedance.larkoffice.com/wiki/NjnWwvf4BiFYFLk2RzrcEgaunGf
3. Dreamina. AI creation home. Oficjalna strona produktu podana w poradniku użytkownika Seedance 2.5. Dostęp: sierpień 2026, dreamina.capcut.com/ai-tool/home
4. ClipDance. Current omni-reference fields and model configuration. Niezależna implementacja zewnętrzna. Ścieżka Seedance 2.5 udostępnia 30 pól obrazów, 10 wideo i 10 audio oraz filmy 4–30 sekund; ścieżki 2.0 udostępniają 9 pól obrazów, 3 wideo i 3 audio oraz filmy 4–15 sekund. Dostęp: sierpień 2026, clipdance.ai/reference-to-video